jul 16

Op bezoek bij de Toraja’s (Video!)

door in Indonesie, Video's

Deel dit artikel:

Het gekrijs van tientallen vastgebonden varkens lijkt niemand te deren. Dit is wekelijkse business en een mens moet tenslotte eten. Geen big deal, toch? Wij maken ons op voor één van de belangrijkste momenten uit het leven van de Toraja’s: een begrafenisceremonie.

‘I’m happy that I’m not a pig…’

We zijn in Tana Toraja – de regio rondom Rantepao in de hooglanden van midden-Sulawesi. Vanochtend zijn we opgepikt door onze gids die ons vandaag begeleid tijdens de begrafenisceremonie. Onze dag begint met een bezoek aan de wekelijkse markt. Voor zover het oog reikt zien we honderden buffels en varkens. De buffels worden ogenschijnlijk eenvoudig in bedwang gehouden met een neusring, want de neus is hypersensitief. De varkens hebben het minder getroffen: om het vervoer te vergemakkelijken worden zij – met de poten bij elkaar gebonden – opgehangen aan een bamboestok.

Tientallen varkens aan bamboestokken op de wekelijkse markt

 

Tientallen varkens liggen uren te wachten totdat zij worden opgekocht en ‘geprocessed’ tot een lekker bordje Bakar Babi (gebraden varken). Het gekrijs gaat door merg en been. Voor de mensen hier is het de normaalste zaak van de wereld, maar wij westerlingen zijn gewend om ons vlees netjes verpakt in de supermarkt te kopen. De aanblik van deze intelligente, gestresste dieren doet ons als ‘potentieel vegetariërs’ slikken. ‘Het is bijna een concentratiekamp voor dieren’, zeggen we nog tegen elkaar. De gids grinnikt en zegt dan treffend: ‘I’m happy that I’m not a pig.’

Onderweg naar de begrafenislocatie beginnen de zenuwen bij Manon toe te nemen. We weten dat de ceremonies intens zijn, maar we hebben geen idee wat ons te wachten staat. De mooie omgeving biedt goede afleiding: de typische Toraja huizen met bootvormige daken kijken uit op oneindige rijstvelden waar de boeren het land bewerken samen met hun trouwe buffel.

Over de Toraja’s

Het hele leven van de Toraja’s staat in het teken van de dood. Een leven lang sprokkelen zij geld bijeen om hun naasten op bijzondere wijze naar het hiernamaals te zenden. Nadat iemand is gestorven, wordt het lichaam soms nog jaren in huis bewaard. De overledene wordt gebalsemd en dagelijks voorzien van eten en drinken, omdat deze persoon niet dood, maar slechts ziek wordt geacht.

Pas op: bevat schokkende beelden

Tijdens de officiële begrafenisceremonie – die enkele dagen duurt – worden buffels en varkens geofferd. Buffels zijn een statussymbool en vooral de albino-buffels zijn gewild vanwege hun zeldzaamheid: hoe witter, hoe beter, hoe duurder (tot wel €7000,-). Het aanzien van de familie wordt afgemeten aan het aantal geofferde buffels en de grootsheid van de ceremonie. Hoe meer mensen, hoe hoger de status. Toeristen zijn daarom meer dan welkom.

De ceremonie: rituelen en opoffering

Hoewel we met open armen worden ontvangen, betreden we enigszins onwennig en gegeneerd het terrein. Het is er luidruchtig. Er zijn honderden mensen – veelal in zwart gekleed – en een superstar-achtige verschijning met kekke zonnebril (vergelijkbaar met de MC op housefeestjes) schalt door de boxen terwijl hij de boel aan elkaar kletst. Eerst gaan we de familie begroeten en hen een presentje overhandigen – een slof sigaretten… Tja, zo gaat dat hier. We nemen plaats, drinken thee en knabbelen wat aan een lokale snack.

Als onderdeel van de ceremonie wordt de buffel ter plaatse geofferd

 

Honderden gasten zijn getuigen van de eerste opoffering. De grote buffel in het midden van het plein krijgt een messteek in de hals, zakt door zijn poten en bloedt langzaam leeg. Dit is het startsein van de ceremonie. Men gelooft dat de persoon pas daadwerkelijk overleden is, zodra de buffel en zijn ziel zijn heengegaan. Tijdens het ontleden van de buffel maakt een stoet Toraja’s een indrukwekkende entree. Op de schouders dragen zij de varkens aan bamboestokken. Die worden in een hoek gelegd en krijgen wij aan het eind van de ceremonie – gebakken en wel – als lunch aangeboden samen met wat rijst en groenten.

De festiviteiten worden vaak afgesloten met stierengevechten. Nou ja, gevecht… de stieren hebben er vandaag weinig zin in. Na een uur is er (gelukkig) weinig actie geweest, behalve een soort van geestig stierentikkertje.

Al met al vonden wij ’t een gezellige en geslaagde middag – volgende keer bij ons thuis! ;)

 Meer foto’s van Tana Toraja!

Op bezoek bij de Toraja’s (Video!)
4.3 (86.67%) 3 votes






Tags: , , , , ,

16 antwoorden op “Op bezoek bij de Toraja’s (Video!)”

  1. Van Marissa:

    Ik heb het filmpje niet gekeken, alleen al de foto’s geven mij een lichte buikpijn. Het hoort bij reizen helaas, maar ik wou dat hier verandering in kon komen. Ik was niet gaan kijken, dat weet ik wel, had er niet tegen gekund.

    Geplaatst op 9 september 2013 at 17:44 #
    • Van Reiswijsneuzen:

      Hoi Marissa,

      het inderdaad vrij confronterend. Toch springen we in Nederland ook niet al te lief met onze consumptiedieren om, alleen zien we dat niet dagelijks…

      Geplaatst op 9 september 2013 at 17:44 #
  2. Van Paula:

    Wat een verschrikkelijk filmpje, dank daarvoor. pffff ;-)

    Geplaatst op 3 september 2013 at 17:44 #
    • Van Reiswijsneuzen:

      Echt grappig is het inderdaad niet, maar wel bijzonder om mee te maken

      Geplaatst op 3 september 2013 at 17:44 #
  3. Van Kim:

    Wow.. Ik moet er bijna van huilen..

    Geplaatst op 18 juli 2013 at 17:44 #
  4. Van Hanneke:

    Poeh, ik vond een Thaise begrafenisceremonie al spannend… Maar dit ziet er nog wel stukje heftiger uit!
    Maar zo te zien is het in ieder geval wel weer een hele ervaring geweest!

    Geplaatst op 17 juli 2013 at 17:44 #
    • Van Reiswijsneuzen:

      Nou, die Thaise was ook erg spannend! Alleen een buffel is net een maatje groter…

      Geplaatst op 19 juli 2013 at 17:44 #
  5. Van Ria:

    heftig, vreselijk om te zien,
    ik zie het liever niet
    wat n mens al niet verzint
    om er een ceremonie van te maken.

    liefs mama/ria

    Geplaatst op 16 juli 2013 at 17:44 #
    • Van Reiswijsneuzen:

      De Toraja’s hebben zo hun eigen geloofsovertuiging. De achterliggende gedachte is toch erg bijzonder en mooi. Maar na het zien van deze beelden kan ik me helemaal voorstellen dat het alleen maar heftig is.

      Geplaatst op 19 juli 2013 at 17:44 #
  6. Van Rene Akkermans:

    Heftig! Bijzonder waaraan ze daar dus de waarde hechten? De dood is dan meer waard dan het leven wanneer ’t om geld gaat. Denk niet dat ik ’t ooit ga begrijpen… Maar wat een indrukwekkende reportage weer. Als jullie ooit stoppen met reizen hebben jullie jaren nodig in dit gekke kikkerland met ook heel veel vreemde gewoonten weer te wennen en alle ervaringen een plek te geven. Praten helpt zeggen ze! Laat ik nu een geinteresseerde luisteraar zijn! :-) tot schnell maar weer.

    Geplaatst op 16 juli 2013 at 17:44 #
    • Van Reiswijsneuzen:

      Fijn dat je een luisterend oor biedt. Misschien moeten we bij thuiskomst bij jou in therapie…

      Geplaatst op 19 juli 2013 at 17:44 #
  7. Van Dakmar en Jolanda:

    Zo’n bizarre en bijzondere ervaring he? Het heeft op ons ook diepe indruk gemaakt en ik geloof niet dat we dit ooit zullen vergeten…
    Heel veel liefs Dakmar en Jolanda

    Geplaatst op 16 juli 2013 at 17:44 #
    • Van Reiswijsneuzen:

      Heeft inderdaad veel indruk gemaakt! Maar we zijn blij dat we geweest zijn. Is toch erg bijzonder.

      Geplaatst op 19 juli 2013 at 17:44 #
  8. Van Chantal:

    Ja…… Wat moet ik hier nu op zeggen. Als dierenarts niet echt leuk om te zien…

    Geplaatst op 16 juli 2013 at 17:44 #
    • Van Reiswijsneuzen:

      Kunnen we ons helemaal voorstellen!

      Geplaatst op 19 juli 2013 at 17:44 #