mrt 12

Van stilte naar heling: mijn Balinese yoga- en meditatie retraite

door in Indonesie

Deel dit artikel:

Ik volg Komang, de receptionist van Oneworld Retreats in Ubud, naar mijn toevluchtsoord voor de komende 6 dagen. Het is direct voelbaar: dit wordt heel speciaal. Smalle, kronkelende paadjes leiden links en rechts door het resort naar voor mij nog onontdekte plekjes.

Links een bemost pad naar het open yoga- en meditatiedeck met uitzicht op de rijstvelden. Rechts één van de zwembaden en de spa waar ik mezelf in de watten mag leggen… Op uitnodiging van Oneworld Retreats neem ik deel aan de Activate & Release Retreat. Een innerlijke reis temidden van een serene, muisstille omgeving met yoga, meditatie en Balinese ceremonies als mijn leermeesters. Zweverig? Helemaal niet. Daar ben ik zelf te nuchter voor. Het gaat hier om onhaasten, ontwikkelen en in het moment leven. Down-to-earth, maar o zo hemels!

Dag 1 – Verwondering

Ik schuifel bedeesd achter Komang aan, maar van binnen voel ik me een oncontroleerbare stuiterbal. Joepiiieeeeee! Wat een plek! We lopen voorbij het zwembad… het restaurant… trapje op… nog een trapje… en belanden op een overhangend platform met weids uitzicht op de rijstvelden. Mijn adem stokt bij het zien van de overweldigende hoeveelheid groen. En de aan mij toebedeelde kamer…? Gigantisch. En met overdekt terras. Ik voel me nederig en kijk Komang ongelovig aan. Ik voel me ineens zo’n rijke toerist en geneer me een beetje. “This is one of our best rooms”, zegt hij. Ja, dat is me wel duidelijk. Ik bedank hem en hij laat me zielsgelukkig achter met mijn welkomstpakketje: lime juice met honing, raw chocolat in bananenblad, een opfrisdoekje en een mooie katoenen tas met daarin een informatieboekje en mijn gepersonaliseerde roestvrijstalen waterfles. Als een kind in een snoepwinkel ga op ontdekkingstocht. Een groot bed. Véél te groot voor mij alleen, maar zo fijn! Een regendouche, keramieke potjes met lekkere bodylotion en kruidige zeepjes. Er ligt een kimono klaar en overal mooie gebaartjes: de gele “ Bali flower”, een boeddhabeeld, een brandertje voor etherische oliën, wierrook op mijn terras en een aquarelkitje met een mandala schetsboek. Op het dressoir staat een fotolijstje met een spreuk die – zo bleek later – dagelijks verwisseld wordt voor een nieuwe wijsheid.

“You create your future. You create your destiny and you build your character through your thoughts.”
Swami Sivananda

Tijdens zonsondergang begeef ik me naar het yogaplatform voor de introductie. Het is een prachtige open ruimte met uitzicht op de rijstvelden. Overal bloemen, offertjes, kaarsjes en geurende wierrook. We maken kennis met Wayan, onze yogaleraar en retraitebegeleider. Wayan is van origine een Balinese danser en is daarnaast gecertificeerd yoga-docent. Vanwege de dreiging van vulkaan Agung, hebben we dit keer een klein groepje met nog drie dames uit Singapore, Australië en Hawaï. Maar dat is geen probleem, zegt Wayan, want zo is er nog meer tijd voor individuele aandacht.

Mantra’s en vuuroffers

Na de eerste meditatie krijgen we een sarong aangereikt en liggen we met gesloten ogen op de mat, in afwachting van het zogenaamde “Agnihotra ritueel”. De lichten gaan uit en nieuwsgierig spiek ik door mijn wimpers. In het donker zie ik verschillende gedaantes de zaal binnentrippelen en geruisloos van alles klaarzetten. Zodra ik mijn ogen mag openen zitten een tiental jongeren in traditionele kledij in stilte voor ons, hun ogen rustend in het vuur dat ter plekke wordt aangestoken.  Wij volgen hun voorbeeld en al gauw klinkt zachtjes het gezang van mantra’s. Zodra ook wij het onder de knie krijgen, wordt het gezang intenser, aangezweld door trommels en geklap. Een haast magische, serene rust valt over me heen en in het moment van stilte dat daarop volgt voel me ineens stikgelukkig. Ieder van ons brengt het vuur een offer door er geurige rijst in te strooien en we worden gedoopt met het voor hen zo belangrijke “holy water”. Verwondering is het gevoel dat bij me overheerst en het maakt me nieuwsgierig naar het verhaal achter deze jongeren.

“Deze kinderen wijden hun hele jeugd aan het leven in een ashram in Klungkung”, zo vertelt Wayan. “Een paar keer per jaar mogen ze de ashram verlaten voor ceremonies zoals deze of om hun ouders te bezoeken. Vaak zijn dit kinderen uit de lage of middenklasse, wiens ouders te weinig financiële middelen hebben om hun studie te betalen. Als dank voor hun toewijding worden zij door de ashram gesponsord voor het volgen van een vakopleiding of universiteit. Zodra zij zijn afgestudeerd en de ashram verlaten, betalen ze jaarlijks 5% van hun inkomen bij wijze van donatie.” Wat een prachtige manier om voor elkaar te zorgen, denk ik bij mezelf.

Dag 2 – Zuivering

“ Who looks outside dreams, Who looks inside awakens.”
Carl Jung

De volgende ochtend klinkt de gong. Ik schrik wakker. Shit! Heb ik me verslapen? In mijn haast blijf ik met één voet achter het laken steken en val uit bed op de koude harde tegels. Beduusd zit ik op handen en knieën bij te komen van de schrik. Ook goedemorgen… lekker zen! Ik zie tot mijn opluchting dat het 6:30 uur is en om 7:00 uur hoef ik pas op het yogadeck te zijn. Ik open de deuren naar mijn balkon en er staat een potje verse gemberthee met honing voor me klaar. “Douchen doe ik later wel,” zeg ik tegen mezelf (ja, als je te lang alleen reist, ga je tegen jezelf praten). “Jeeee… waarom doe ik dit niet vaker?”, denk ik terwijl ik de geurende thee naar binnen slurp en het uitzicht in me opneem. Vroeg opstaan is niet mijn sterkste punt. Dat belooft wat voor de komende dagen…

Het ochtendritueel

In stilte betreed ik het yogadeck. Wayan zit er al en kijkt uit over de rijstvelden, terwijl hij met regelmaat de grote gong slaat. De lucht is nog koel. Ik wikkel mezelf in een deken terwijl ik plaatsneem in meditatiehouding. Het ochtendritueel bestaat uit een begeleide meditatie en een aantal zachte yogaposes die zich geleidelijk opbouwen naar meer activerende en soms intensieve houdingen. Het is een mix van Hatha en Ashtanga poses en Wayan weet ons met de meest subtiele aanrakingen te corrigeren. Zelf ben ik geen ervaren yoga-beoefenaar en in het verleden vond ik het lichamelijk erg zwaar. Vooral wanneer ik mijn buurvrouw veel verder zag buigen, voelde ik me een stijve hark en werd de perfectionist in mij mijn grootste vijand. Inmiddels kijk ik hier anders tegenaan, vooral door mijn zus die yogalerares is en yoga geeft zoals het bedoeld is: de essentie ligt niet in prestige of het aannemen van een prachtige pose, maar puur in het voelen van je eigen lichaam en grenzen. Ook Wayan draagt diezelfde visie uit en dat maakt de lessen heel aangenaam. We doen verschillende Pranayama ademhalingsoefeningen en het effect is verkwikkend en rustgevend tegelijk. Zo kreeg ik veel energie van de snelle ademhalingsoefeningen, zoals Kapalabathi waarbij je dertig keer via de neus korte ademstoten geeft richting je buik.

Waar ik ontzettend naar uit kijk zijn de spa behandelingen. Wie niet? Jezelf laten “pamperen” in een Balinees resort is niet bepaald een straf. Voor deze middag staat er een ayurvedische facial op het programma. Ik spring onder de douche, trek mijn kimono aan en wacht tot ik word opgehaald door een van de therapeuten. Samen lopen we naar de spa. Het is kleinschalig, vrij eenvoudig van opzet, maar erg charmant. Er zijn een paar behandelruimten verdeeld over 2 verdiepingen en een overdekt terrasje waar ik word ontvangen met een floral foot bath. Tijdens de 1 uur durende behandeling wordt mijn gezicht gereinigd en verzorgd met producten recht uit de natuur, zoals citroen, honing, papaya en tomaat. Voor mij was de gezichtsmassage iets te hard, maar zodra ik dit aangaf werd de druk direct verlicht. Tijdens het intrekken van het masker kreeg ik een fijne armmassage en ter afsluiting een lekkere crème van avocadoboter. Na afloop stond er een kop gemberthee op het terras op me te wachten, samen met een evaluatieformulier van de behandeling. Netjes hoor!

Spirituele purificatie in Tirta Empul

Na het diner maken we ons op voor – zo bleek later – één van de meest bijzondere en indrukwekkende ervaringen die je hier als toerist kunt hebben. We rijden we naar Tirta Empul, dat sinds de 10e eeuw wordt beschouwd als de heiligste plaats op Bali. Uit alle hoeken van het eiland komen de Balinezen hier op bedevaart om te baden in de heilige bronnen en zichzelf spiritueel te reinigen. De legende vertelt hoe de bronnen voor het eerst tot leven zijn gewekt door de god Indra tijdens zijn strijd met Mayadanawa, een vroegere heerser van Pejeng. Mayadanawa had de nabijgelegen rivier vergiftigd waardoor honderden van Indra’s volgelingen ernstig ziek werden. Indra besloot de aarde te doorboren om een bron van zuiver en heilig water te creëren: Tirta Empul.

Aangekomen zien we Balinezen in ceremoniële kledij in gebed en in het water. Anderen brengen offers en ontvangen zegeningen van Pedanda’s (hogepriesters). Ook wij worden uitgenodigd om van begin tot eind het traditionele zuiveringsritueel te ervaren. Een hogepriester begeleidt ons aan de waterkant het gebed in, waarbij we in stilte wierook en offers brengen. We betreden het water met wel vijftien verschillende fonteinen die wij één voor één doorlopen. Het water is koud en de avond is gevallen. De schemering geeft een magische sfeer en brengt me in een sluimerende staat van zijn. Voordat we onszelf drie maal dopen in de fontein, bepalen we onze persoonlijke intentie en vragen we de goden om een zegening. Ik vraag hen om mijn familie te beschermen en te waken over andere mensen om wie ik geef. Ook bid ik om mezelf los te maken van onrustige gedachten die mijn vrijheid belemmeren, als onderdeel van deze spirituele reis. Vanaf dat moment start de “ noble silence”: de komende 36 uur brengen we in stilte door, waarin we reflecteren op onze ervaringen en één zijn met onszelf, van moment tot moment.

Dag 3 – Stilte

“Hear the Silence, see the Silence, smell, taste and touch the Silence. That Silence is God. That Silence is the peace that passeth all understanding – Close your eyes and become One with the Silence.”
Swami Vishnu Devananda

Stilte. Van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat. Om een ander niveau van bewustzijn te bereiken en daarmee jezelf beter te leren kennen. Ik heb al eerder stiltedagen meegemaakt als onderdeel van mijn mindfulnesstrainingen en tijdens een Vipassana meditatie-tiendaagse. Ik vind het altijd erg prettig, omdat ik vanwege mijn hooggevoeligheid het juíst fijn vindt om mezelf te onttrekken aan externe prikkels. Niet iedereen is echter gewend om alleen te zijn met zijn/haar gedachten. Dat kan soms een hele uitdaging zijn.

De dag begint zoals gewoonlijk met een ochtendmeditatie en yogasessie. Toch is het dit keer anders. Ik ben meer op mezelf gericht en voel mijn lichaam beter aan. Geen afleidingen van buitenaf, behalve Wayan die ons geruisloos begeleid. Alles lijkt sterker binnen te komen. De geur van een net gevallen regenbui, de heldergroene rijstvelden en het getsjirp van krekels terwijl de dag aanbreekt. Ik voel me op een dieper niveau verbonden met mezelf en geniet met volle teugen.

Ayurvedische Shirodhara

Op mijn privé-terras staat een uitgebreid ontbijt voor me klaar. Wow, is dit allemaal voor mij? Huisgemaakte muesli met gedroogde mango en cashewnootjes, biologische yoghurt, een luchtige croissant, een mango smoothie en een pot verse koffie. Yum! Na het ontbijt neem ik een douche en trek mijn kimono aan. Ik word opgehaald voor een Ayurvedische Shirodhara behandeling die ik heb bijgeboekt. De oorsprong van deze behandeling ligt in India, waar yogi’s de Shirodhara ondergaan ter bevordering van het zelfbewustzijn. Het begint met een zachte gezichts-, nek- en schedelmassage. Vervolgens wordt boven mij een grote kelk met Ayurvedische olie gehangen. Gedurende 25 minuten geef ik me over aan een zachte, continue straal op mijn voorhoofd, precies op de locatie van het derde oog, ofwel de voorhoofdchakra. Ik geef me over aan de sensatie en raak in een diepe staat van meditatie.

Food for thought

Om 13:00 maak ik weer een sprongetje: jeuj, lunch! Ik trippel naar mijn veranda en aldaar een fan-tas-tische gado gado salade met verse suikervrije pindasaus (alles is hier suikervrij trouwens). Met als dessert een citrus en citroengras  rijstpudding met kokosmelk. Mag ik even klagen? …veel te klein! ;-) Op tafel staat een mandje met verse bloemblaadjes in allerlei kleuren voor me klaar, waarmee ik zelf een mandala kan maken op mijn kamer. Ook een briefje. Ik rol het open en vind mijn dagmenu en een aantal prachtige spreuken. “The quieter you become, the more you can hear”. Food for thought, denk ik bij mezelf. Na de lunch wandel ik wat rond. Ik bekijk de giftshop met handgemaakte kralenkettingen en baan mijn weg helemaal naar beneden voor een stiltemeditatie langs de kabbelende rivier. Toch krijg ik mijn hoofd niet leeg. Veel gedachten over het verleden en de toekomst achtervolgen me. Ik besluit eventjes aan het zwembad te gaan liggen en – een beetje tegen de regels (ssst!) – in mijn boek te duiken voor wat afleiding.

Na de yinyoga en yoga nidra avondsessie wacht er een “candlelight dinner” op mijn terras. Gestoomde garnaal in bananenblad en een raw food cheesecake. Het eten hier is echt genieten. Ik kruip vroeg onder de lakens, want morgenochtend om 5.00 uur moet ik klaar staan voor een yogasessie bij zonsopgang met uitzicht op de vulkaan Batur. Truste.

Dag 4 – Tranen

 “The softest thing in the universe overcomes the hardest thing in the universe.”
Lao Tzu

Voor zonsopgang arriveren we in Kintamani, om 5:30 uur. We rollen de yogamatjes uit en starten de ochtendmeditatie, nog in onze dikke truien. Langzaam komt de zon op, die we verwelkomen met de zonnegroet en aansluitend diverse activerende yogaposes. De mist trekt op en de wolken dansen rondom de vulkaan. Ik voel de energie door mijn lijf stromen. Wat een magisch plaatje! Hier eindigt de “noble silence” en al kletsend schuiven we aan voor een aansluitend ontbijt, met uitzicht op het meer en de vulkaan Batur.

Het unieke aan deze retreat is dat er behalve yoga en meditatie ook andere activiteiten worden georganiseerd. En dus trekken we een sportieve outfit aan voor een (optionele) mountainbiketocht van 22 km, van Kintamani naar Ubud. De rit is voornamelijk downhill, wat het erg gemakkelijk maakt. Onderweg zien we een andere kant van Bali, terwijl we traditionele dorpjes passeren en de locals zien werken in hun prachtige rijstvelden. Fijn om voor de afwisseling iets sportiefs te doen. Het is erg gezellig!

De stilte doet zijn werk

Rond 14:00 uur zijn we terug bij Oneworld Retreats en de rest van de dag heb ik heerlijk voor mezelf. Er is overigens veel vrije tijd ingecalculeerd, waarin je kunt doen wat je wilt. Bezoek je graag een bezienswaardigheid, dan word je gratis gebracht en gehaald. Ook kun je extra behandelingen inboeken. Ik besluit om in het resort te blijven. De stilte heeft iets met me gedaan. In de afgelopen 24 uur zijn veel emoties naar boven gekomen en die banen zich een weg naar buiten. Ik laat het maar gebeuren. Tijdens het diner ‘s avonds rollen de tranen opnieuw over mijn wangen en ik deel het een en ander met de groep. Het voelt veilig. Iedereen heeft zo zijn eigen proces en er wordt respectvol met elkaar omgegaan. Ik besluit wat tijd voor mezelf te nemen en trek me terug in mijn kamer.

Dag 5 –  Heling

 “Let the words of my mouth, the meditation of my heart and the actions of my life be as one. That I may live each day in harmony with Mother Earth.”
Jennie Frost Butler

Wat een helende meditatie- en yogasessie deze ochtend. Toen ik wakker werd voelde ik nog een beklemmend gevoel op mijn borst. Ik had slecht geslapen en voelde me emotioneel gezien erg wankel. Ook Wayan voelde dit haarfijn aan en benaderde me in de les op een passende manier. Ik besloot me eraan over te geven. Door te focussen op het moment en op mijn ademhaling kon ik mijn voortdurende maalstroom aan gedachten tot rust manen. Na een tijdje keerde de stilte terug en lukte het me weer om mijn gedachten te observeren en te labelen, zonder eraan vast te houden. Nu voel ik me lichter en ik besluit er opnieuw een goede dag van te maken, die begint met een Balinese kookles.

Makan enak! ( =Lekker eten!)

Ik ben dol op Indonesisch eten. En op koken, als ik er tenminste de tijd voor neem. Een cooking class is een interessante en leuke manier om authentieke gerechten te leren bereiden, en proeven! We vertrekken met de OneWorld bus naar Paon Bali, één van de hoogst genoteerde cooking classes in Ubud. Het tafereel vindt plaats bij de familie thuis, in een traditionele Balinese compound. Aan de achterzijde van het huis is een grote, sfeervolle ruimte aangebouwd waar de lessen plaatsvinden. Met veel gelach en bombarie worden we verwelkomd door onze gastvrouw, een gezellige dame die ons vol overgave, grapjes, kennis en kunde de fijne kneepjes van het vak leert. Er loopt personeel rond die de ingrediënten voorbereidt en constant zorgt voor een opgeruimde keuken. Wat heerlijk, had ik dat thuis ook maar… Het is een kleurrijk geheel: tafels vol met schalen en bamboe manden met verse biologische producten en kruiden. In groepjes gaan we aan de slag. Kip in kokoscurry, gado gado, kipsaté op bamboestokjes, gestoomde vis in bananenblad, gefrituurde tempé in zoete soya saus en een traditionele bonensalade. Het meeste werk zit in het bereiden van de traditionele gele saus met 20 (!) verschillende verse kruiden en ingrediënten, die we vermalen met een levensgrote vijzel. Het resultaat: een enorm buffet. We vallen aan en genieten van de allerlekkerste Balinese lunch ooit. Wat een feestje!

Honeymoon for one

Met rondgegeten buikjes en een lome slaap-waaktoestand rijden we terug naar Oneworld voor een ontspannende vrije middag. Voor mij staat er een uitgebreide spa behandeling op het programma: de 2 uur durende Spa Mandi Treatment. Ik doezel weg tijdens de full body massage. Na een uur volgt een body scrub met koffie en kruiden, waardoor mijn huid weer zijdezacht aanvoelt. Het hoogtepunt volgt echter nog: ik word meegenomen naar de naastgelegen kamer en daar staat een prachtig bloemenbad voor me klaar met uitzicht op de rijstvelden. Ik geniet van mijn favoriete gemberthee en bestudeer de boeren, die in de verte toegewijd hun akkers bewerken. Ik hoor een zacht geklingel van de zoveelste Balinese ceremonie in een naastgelegen tempel… ik prijs mezelf gelukkig en sta mezelf toe even weg te dommelen…

 

Privé-les en fun yoga

Ik besluit tot een privéles met Wayan, want ik merk dat er stremming zit in mijn heupen. Al een aantal maanden loop ik rond met ischias, een pijnlijke zenuwaandoening in mijn heup, wat me belemmert in de kleinste dagelijkse dingen zoals zitten op de grond of harde oppervlakten. En tja, dat is vooral op Bali best een dingetje. Wayan leert me een aantal opeenvolgende poses waar ik baat bij heb en ik merk direct dat er iets meer ruimte ontstaat. Natuurlijk moet ik beloven dat ik dit vanaf nu elke dag doe, voor tenminste de komende 30 dagen. Ik neem de challenge aan, niet wetende dat er nog een klein wondertje op Bali zou geschieden: enkele weken later is mijn hardnekkige probleem blijvend verholpen. Hoe? Door twee chakra-behandelingen van een Balinese healer. Echt waar. Ik heb aan den lijve ondervonden wat het doorbreken van energetische blokkades met je lichaam kan doen. Halleluja!

Onze laatste gezamenlijke yogales bombarderen we tot speeluurtje. In tweetallen doen we allerlei fun-oefeningen en er wordt heel wat afgelachen. Vooral tijdens het maken van de hoofdstand, wat toch een behoorlijke uitdaging is als je het nog nooit gedaan hebt! Op bijna hypnotiserende muziek maken we Qi-gong dansbewegingen met een bamboestok en we zingen mantra’s. Na afloop staan sushi en cocktails op ons te wachten op een wel héél bijzondere plek: de in het resort gelegen tempel en compound waar tot op de dag van vandaag nog leden van de koninklijke familie wonen.

Dag 6 – Loslaten

“To lose our connection with our body is to become spiritually homeless. Without an anchor we float aimlessly, battered by the winds and waves of life.”

Bali is een spirituele plek. De magie is voor velen sterk voelbaar dankzij het Hindoeïsme en de rituelen die hier plaatsvinden. Bali is voor velen een toevluchtsoord voor reiniging en genezing van de ziel. Hier leven mensen in sterke harmonie met de elementen uit de natuur. Lucht. Aarde. Water. Vuur. Niet voor niets vinden zoveel mensen hun tweede thuis in Ubud: er hangt een bijzondere energie, sterker voelbaar dan elders. Ook ik voel een aantrekkingskracht tot deze plek en vind hier mijn gelijkgestemden op de meest onverwachte momenten. Dit gevoel van “thuiskomen bij mezelf”brengt voor mij persoonlijk ook iets anders teweeg: inspiratie, weer durven dromen en klaar zijn om dingen los te laten.

Ritual of Letting Go

In de afgelopen week bereidden we ons voor op het “Ritual of Letting Go”. Het doel van dit ritueel is om alles wat niet langer nodig is in ons leven, datgene dat ons niet meer dient, los te laten: denk aan angsten, gewoonten, boosheid, belemmerende gedachten… Een aantal keren ben ik letterlijk voor de spiegel gaan staan, oog in oog met mezelf en de duiveltjes op mijn schouders. Nu heb ik mezelf gedurende de afgelopen 1,5 jaar vrij goed leren kennen door diverse vormen van coaching en persoonlijke ontwikkeling. Ik heb nog een weg te gaan, maar toch voel ik het heel sterk: ik sta op een kruispunt in mijn leven. En dus rest mij de vraag: Wat hoort bij de nieuwe ik? En vooral: wat niet meer?  

Ik gaf de duiveltjes een naam en noteerde gedurende de week alles wat ik los wilde laten. En nu, 6 dagen later, zitten we hier met ons clubje, klaar voor het “le moment suprême”. We knutselen onze eigen offermandjes van kokos- en bananenblad, met daarin een kunstwerk van verse bloemen en wierrook. Er hangt een warme stilte terwijl we het vuur branden en ieder onze persoonlijke intenties in gedachten nemen. Eén voor één zijn we aan de beurt. Ik mag het spits afbijten en sta een momentje stil bij elk velletje papier, elke belemmering en elke gedachtekronkel voordat ik ze letterlijk in rook laat opgaan.

We dwalen het pad af, klimmen helemaal naar beneden waar het geluid van de rivier ons tegemoet komt. Hier strooien we onze offers uit. We geven ze mee aan het stromende water, dat symbool staat voor vernieuwing en transformatie. Treffend, denk ik bij mezelf. Deze transformatiereis heeft me nu al zoveel meer gegeven dan ik had durven dromen. En dat terwijl ik nog maar net begonnen ben. Wat een prachtige afsluiting. En wat een mooi begin.

Wil je meer weten? Bekijk dan de website van Oneworld Retreats.

 

Van stilte naar heling: mijn Balinese yoga- en meditatie retraite
5 (100%) 5 votes






Tags: , , , , ,

8 antwoorden op “Van stilte naar heling: mijn Balinese yoga- en meditatie retraite”

  1. Van Anoniem:

    Wat een fantastische beleving, en zo mooi verwoord in geuren en kleuren het is alsof ik daar zelf aanwezig ben.

    je mam XXX

    Geplaatst op 24 januari 2018 at 17:44 #
  2. Van Gwen:

    Wauw wat gaaf! Erg mooi en inspirerend geschreven.

    Geplaatst op 21 december 2017 at 17:44 #
    • Van Reiswijsneuzen:

      Bedankt Gwen! Ook iets voor jou? :-)
      Groetjes, Manon

      Geplaatst op 8 januari 2018 at 17:44 #
      • Van Gwen:

        Ja eigenlijk wel… best lastig met 3 kids ed😜

        Geplaatst op 8 januari 2018 at 17:44 #
        • Van Reiswijsneuzen:

          Overal is een oplossing voor!
          Of neem Twan en de kids mee. Bali is goed bereisbaar. Kunnen zij lekker op avontuur, jij dompelt jezelf onder in stilte en ter afsluiting samen een weekje genieten op het strand. Plan? Plan! :-)

          Geplaatst op 10 januari 2018 at 17:44 #
  3. Van Kim:

    Wat een bijzondere ervaring en prachtige vertaling ❤️💙💜

    Geplaatst op 18 december 2017 at 17:44 #
    • Van Reiswijsneuzen:

      Dankjewel! Ik heb het met veel plezier geschreven. Het was een hele unieke ervaring. Aanrader voor jou? <3

      Geplaatst op 19 december 2017 at 17:44 #

Laat een reactie achter!