nov 10

Gastblog: Weerzien in Zuid Amerika

door in Bolivia, Peru

Deel dit artikel:

Als je als laatste gasten in de rij mag aansluiten bij het Reiswijsneuzenteam is ongeveer alles al gezegd en geschreven, maar dat mag de pret niet drukken. Na elkaar bijna 10 maanden niet gezien te hebben konden we gelukkig vaststellen dat we elkaar nog steeds herkenden en dat de veranderingen best wel meevielen.

Na 10 dagen op eigen gelegenheid te hebben rondgereisd in Peru stond onze ontmoeting gepland in een hostal in Copacabana, Bolivia.

Nadat we door een taxi (waarvan de chauffeur klaarstond met een papier met onze namen en het Reiswijsneuzenlogo) van de bus werden gehaald en naar de plek van bestemming werden gebracht dachten we in de lobby van het hostal het stel wel te treffen. Niets bleek echter minder waar. De lobby was leeg en ze waren in geen velden of wegen te bekennen. Ze waren ongetwijfeld van hun “luxe” kamer (met uitzicht op het Titicacameer) aan het genieten ….. ook wel weer logisch natuurlijk….. tot er plotseling vanachter de incheckbalie twee héél enthousiaste mensen tevoorschijn sprongen om ons te begroeten.

Onze nieuwe T-shirts

Onze nieuwe T-shirts

 

De tijd bleek op dat moment een spelbreker te zijn, want onze gids zou ons al over een klein uurtje ophalen voor een boottocht naar Isla del Sol. We werden door de jongelui naar onze kamer gedirigeerd waar alles in Reiswijsneuzenstijl in orde was gemaakt met stickers en cocabladeren. Al met al een superwelkom! Als tegenprestatie hebben ze nieuwe t-shirts gekregen wat na 10 maanden geen overbodige luxe bleek.

Met een pilsje aan het Titicaca meer

Met een pilsje aan het Titicaca meer

Na het bezoek aan Isla del Sol hebben we in een vistentje tijdens zonsondergang aan het Titicacameer heerlijk gegeten, gedronken en gekletst. Na een goede nacht en een heerlijk ontbijt richting de markt om vervoer te scoren naar een dorpje verderop waar zich floating islands bevinden. Door miscommunicatie (Spaans blijft moeilijk) wordt het een wandeling, wat echter een fijne activiteit blijkt te zijn. De omgeving is prachtig en we bezoeken een floating island waar we in de zon een alcoholische versnapering nuttigen. Later verorberen we een vismaaltijd en roept Manon een kapitein van een boot die aangemeerd ligt bij een ander eiland waarmee we terugvaren naar Copacabana.

Copacabana sunset

Copacabana sunset

Daar aangekomen lijkt het Bart een geweldig idee om de bijna 200 m hoge berg ter plekke te beklimmen voor een prachtige zonsondergang. De animo bij de dames is niet erg groot maar ze laten zich overhalen. Het is een zware klim maar het moet gezegd het uitzicht en de zonsondergang is fenomenaal. Op zo’n grote hoogte een kaarsje branden voor Hans en ome Kees maakt het compleet.

La Paz is weer van heel andere orde en biedt ons, naast de nog steeds aanwezige kortademigheid en andere ongemakken, mooie uitzichten, de heksenmarkt, de zwarte markt, een kijkje bij een kunstenaar, veel souvenirwinkeltjes, een Marokkaan, een Mexicaan, en een sjamaan die onze toekomst voorspelt. Bart laat zich echter niet verleiden; als wetenschapper pur sang hangt hij een ander geloof aan, maar het is leuk en het houdt de discussies levendig. Zeker tussen vader en zoon, beiden wetenschapper en beiden gelijk willen hebben ofwel het laatste woord. Manon heeft de pech dat schoonmama géén shopper is en ze ontdekt dat alléén winkelen eigenlijk helemaal niet leuk is.

Vanaf La Paz – het hoogst gelegen vliegveld ter wereld – vliegen we na een spannende take off vanwege de weinige lucht in een uurtje naar Cuzco. Hier scheiden onze wegen zich weer even en doen we ieder onze eigen poging (trekking) met als einddoel Macchu Picchu. Een must-do in Peru.

De klassieke prent

De klassieke prent

 

Na een nieuw weerzien zijn we allen kapot van de zware trekking en zien uit naar een rustig verblijf in een heerlijk eigen onderkomen in Urubamba. Om de andere dag doen we nog een activiteit en ’s avonds bij de open haard uiteraard nog vele potjes Uno of Monopoly deal. Na een enthousiast begin (waarschijnlijk vanwege beginnersgeluk) blijft er weinig van het enthousiasme over want we worden compleet afgedroogd en zijn nog slechts figuranten in het spel. De overwinningen zijn buiten ons bereik en alleen nog weggelegd voor de Reiswijsneuzen die natuurlijk de afgelopen maanden gepokt en gemazeld zijn in het boeken van overwinningen.

Vrouw Holle

Vrouw Holle

In Urubamba bezoeken we geregeld de Mercado waar we onze ogen uitkijken en ons verbazen over de bedrijvigheid die hier heerst en niet in de laatste plaats voor het kopen van pinda’s en chocola (voor de eigengemaakte pindarotsjes), een authentieke lunch en wordt vrouw Holle (voor ingewijden) bezocht voor het nuttigen van overheerlijke fruitsalades.

Het laatste avondmaal wordt ons aangeboden door Manon en Bart en daarvoor gaan we naar een klein maar gezellig restaurantje. Het te bestellen aperitief betrof (slechts) 3 stuks maar of het nu zo vader zo zoon is of zo zoon zo vader, na enig onderhandelen worden er toch 4 aperitiefjes opgediend, waarna we met zijn allen genieten van een gezellige culinaire avond.

Dan in één keer is daar het moment van afscheid en het valt niet mee om er een eind aan te breien, maar er zit helaas niks anders op. Wijzelf hadden een fantastische ervaring in Huacachina en we raden het stel dan ook aan om in ieder geval nog een stoot adrenaline op te doen tijdens de buggyrit en het zandsurfen.

DSCN1748

Vrouw Holle’s fruitsalade. Lekker!

Lieve Bart en Manon, het was fijn om jullie na zo’n lange tijd weer eens in het echie te zien en een deel van onze vakantie samen met jullie op te trekken. Jullie zijn fantastisch samen. We wensen jullie nog een hele fijne voortzetting van jullie reis, met de nodige adrenalinekicks of andere onvergetelijke ervaringen en hopen op een behouden terugkeer aan het eind van het jaar.

Adri en Ria
 
Gastblog: Weerzien in Zuid Amerika
5 (100%) 1 vote






Tags: , , , , ,

6 antwoorden op “Gastblog: Weerzien in Zuid Amerika”

  1. Van Kim:

    Hey Adri en Ria,

    Wat een leuk verslag van jullie belevenissen met het stel!
    Het klinkt als een heerlijke tijd vol afwisseling – inspanning en ontspanning.

    Liefs Kim

    Geplaatst op 10 november 2013 at 17:44 #
    • Van Adri en Ria:

      Hey Kim,

      Dank voor het compliment! We kijken inderdaad terug op een fantastische tijd waarin alle ingrediënten aanwezig waren.

      Geplaatst op 11 november 2013 at 17:44 #
  2. Van Ria:

    Ria en Adri
    Een geweldig verslag, ik had van jullie ook niet anders verwacht.
    Je zou je eigen zoon overal ter wereld herkennen!
    Na de eerste ontmoeting even bij komen is er niet bij, jongelui kunnen heel soms vermoeiend zijn. haha
    Weer klimmen en een kaarsje op een bijzondere plek met een mooie zonsondergang dat geeft je een bijzonder warm gevoel.
    Die pindarotsjes zijn verrukkelijk,Kim maakt ze ook.
    Dank je wel,om jullie belevenissen te mogen lezen
    Kusjes voor jullie 4tjes

    Geplaatst op 10 november 2013 at 17:44 #
    • Van Adri en Ria:

      Hoi Ria,

      Graag gedaan.
      De volgende keer misschien samen wat ondernemen. Met jouw humor en ons schrijftalent vergezeld van de nodige pindarotsjes moeten we een heel eind komen.

      Geplaatst op 11 november 2013 at 17:44 #
  3. Van (tante) B:

    Hoi Manon en Bart,
    Bea slaapt nog, dus schrijf ik maar wat. Vet cool jullie reis, en ik ben hartstikke jaloers. Waar jullie allemaal nog heen gaan weet ik niet, maar als je nog in de buurt van Curaçao komt: Ron is daar samen met zijn vriendin voor onbepaalde tijd heen gegaan. Hij heeft een koffer vol met gereedschap meegenomen, dus ik denk dat ze wel een poos daar blijven. Zonder dat Ron het weet, gaat Tim komende zaterdag hem opzoeken (een peer weken, samen met een vriend van Ron; Bram v Opstal)
    Wat ik jullie verder mee wil geven; geniet van elk moment op elke plaats. Straks terug met een gigantische koffer vol levenservaring.

    Fijne reis nog,

    Ome Jan en (B slaapt nog)

    Geplaatst op 10 november 2013 at 17:44 #
    • Van Adri en Ria:

      Hallo Ome Jan,

      Wij laten een eventuele reactie over aan degene voor wie dit stukje bedoeld is.
      Wij hopen in ieder geval dat B. lekker heeft geslapen.

      Geplaatst op 11 november 2013 at 17:44 #